De vlucht...

ik liep door straten
met jouw zon in mijn ogen
neem dit moment, voor afscheid, van het vuur

deze kalmte op onze branding
verkilt mijn hart en ziel
neem dit moment, neem afscheid...

tussen ons, teveel liefde
zoete zorgen
ik smeek je, nee, je weet het
ik droom leukere dromen
die de wereld oplichten
zoals jij...

ik wil waarheid
die de hemel oplicht
werkelijk, als jij
ik zag de zon in je ogen
ondergaan bij ondergang
neem dit moment, voor afscheid, van het vuur

deze kalmte aan onze kust
verkilt mijn hart en ziel
neem dit moment, voor afscheid, en vaarwel
waar wij, en onze dagen gaan?
de ontsnapping, de terugkeer naar ons?
ik smeek je, nee, je weet het

ik droom mooie dromen
we vielen, in de vlucht
mijn zon
we vielen, in de vlucht, nogmaals
mijn hemel
we vielen, vliegend

liefste, spaar je tranen, spaar ze
lieve liefste lief, spaar ze
de immense liefde tussen ons
baart me zorgen
ik smeek je, nee, je weet het
ik droom, mooiere dromen

~Zucchero Fornaciari - Il Volo...

Afscheid, voor M...

valt er nog iets te zeggen
welk verwijt is nog niet
gemaakt, aan elkaars adres

niks meer uit te leggen

ik ga je vreselijk missen
dat staat vast, maar
mijn hart kan mij niet zien
tussen jouw coulissen

je hield me innig vast
maar liet telkens weer los
eeuwig danste ik jouw dans
met mijn leiden, in last

het is nu gedaan
ik kan niet meer,
nog langer verlangen, of
in jouw schaduw staan

vergeten, zal ik je nooit
je krassen staan in mijn ziel
maar tranen uit jouw naam
zullen opdrogen, ooit...

Spinnekind

Spinnekind, natuurvrouw

je moest eens weten
wat ik van je vind

Totaal in natuur
je levenstuin
uur na uur

Onder geen beding
neerslachtig, altijd goede zin
maakt hoeden, niet gering

Plengt vruchtensap, op kleding
ook van groenten
qua tijdsbesteding

Al lijkt ze maf,
vergis u niet...
zij is tamelijk straf...

Blind, niet blond

Blinde man, op de tast in
lesbo-bar gestommeld, onbewust
wat muntjes, bij elkaar gerommeld

rook het fust, niemand was verrast...

Luimig, dorstig joviaal
neemt er één, twee, stoot voor je kop
jonge klare, je ware, maar nee
gewaagt van blondjesmop, schuin verhaal

Ongelukkig genoeg, bar vol blond
valsig vrouwenmateriaal, voos vinnig
ontstemd door zijn verhaal
legt aanminnig zwijgen op, terstond

Nare man, zie af van uw gebral
wij zijn allen blond hier, potig en struis
zwijg, of hang niet langer rond hier
ga maar naar huis, wij zijn vijf in getal

De blinde, geenszins van de leg
maar leutig snedig, riposteert
'Dames, hou het vredig... Ik ben onverveerd...'
'Maar denkt u niet, dat ik hem vijf keer uitleg...'

Kaping van Hoorn

Mijn pad, het spoor
naar Amsterdam, niet teloor
door Marnixstraat, Jonge Roelensteeg
was het, waar ik haar weer kreeg...

Als was het gisteren
dat we elkaar misten,
ik vond haar terug
de liefde kwam weer vlug

Ravissante Marieke, onbedwongen
uit Hengelo, door Brel bezongen
dertien jaar nadien, daarna
nooit meer gezien...

In dat duistere kroegje, zag ik je
stamelend, vroeg ik je
ken je me nog?
je zei: Ronnie, toch?

Als was het bestemd, geboren
ik volgde je naar Hoorn
en kaapte je, aan de haven
Maria, mijn hart is naar de raven...

Schaduw van Hans

mijn ziel is zwart
ik vrees, met grote vrezen
dit pijnvolle hart

loop ik in het licht
dan sneef ik
voor duisternis gezwicht

loop ik in het duister
met gespitste tuigen, zin
alras, ik luister

loop ik niet
dan dicht ik
niets, in het verschiet...

Voor de waddenman...

Als ik denk, aan Schier

dan raak ik vol, niet hier
maar daar, op het Wad
ligt mijn schat

Mijn droom, in zand
het breedste strand
zon in oktober, Berkenplas
ik wou, dat ik er was

En ook de Kobbeduinen
hazelegers, dennenkruinen
graaf Bernstorff, goeie Duitser
schiep natuurgebied, vol luister

Nergens, op dat eiland
lopend, langs de zeerand
voel ik mij verloren
eerder uitverkoren...

Amen...