Kuilgras

ik kom er nog vaak, te
waar wij lagen
verborgen vrijend

niemand, die ons raakte

daar, in dat gras
konden wij doen
alsof de wereld
ván ons was

op een deken,
in de zon, picknick
wijn, brood, ons lichaam
die dagen zijn verstreken...

de kuil is leeg
wat rest is de afdruk
van ons hart
dat naar de hemel steeg

immer
gevuld...