De vlucht...

ik liep door straten
met jouw zon in mijn ogen
neem dit moment, voor afscheid, van het vuur

deze kalmte op onze branding
verkilt mijn hart en ziel
neem dit moment, neem afscheid...

tussen ons, teveel liefde
zoete zorgen
ik smeek je, nee, je weet het
ik droom leukere dromen
die de wereld oplichten
zoals jij...

ik wil waarheid
die de hemel oplicht
werkelijk, als jij
ik zag de zon in je ogen
ondergaan bij ondergang
neem dit moment, voor afscheid, van het vuur

deze kalmte aan onze kust
verkilt mijn hart en ziel
neem dit moment, voor afscheid, en vaarwel
waar wij, en onze dagen gaan?
de ontsnapping, de terugkeer naar ons?
ik smeek je, nee, je weet het

ik droom mooie dromen
we vielen, in de vlucht
mijn zon
we vielen, in de vlucht, nogmaals
mijn hemel
we vielen, vliegend

liefste, spaar je tranen, spaar ze
lieve liefste lief, spaar ze
de immense liefde tussen ons
baart me zorgen
ik smeek je, nee, je weet het
ik droom, mooiere dromen

~Zucchero Fornaciari - Il Volo...

Afscheid, voor M...

valt er nog iets te zeggen
welk verwijt is nog niet
gemaakt, aan elkaars adres

niks meer uit te leggen

ik ga je vreselijk missen
dat staat vast, maar
mijn hart kan mij niet zien
tussen jouw coulissen

je hield me innig vast
maar liet telkens weer los
eeuwig danste ik jouw dans
met mijn leiden, in last

het is nu gedaan
ik kan niet meer,
nog langer verlangen, of
in jouw schaduw staan

vergeten, zal ik je nooit
je krassen staan in mijn ziel
maar tranen uit jouw naam
zullen opdrogen, ooit...

Spinnekind

Spinnekind, natuurvrouw

je moest eens weten
wat ik van je vind

Totaal in natuur
je levenstuin
uur na uur

Onder geen beding
neerslachtig, altijd goede zin
maakt hoeden, niet gering

Plengt vruchtensap, op kleding
ook van groenten
qua tijdsbesteding

Al lijkt ze maf,
vergis u niet...
zij is tamelijk straf...

Blind, niet blond

Blinde man, op de tast in
lesbo-bar gestommeld, onbewust
wat muntjes, bij elkaar gerommeld

rook het fust, niemand was verrast...

Luimig, dorstig joviaal
neemt er één, twee, stoot voor je kop
jonge klare, je ware, maar nee
gewaagt van blondjesmop, schuin verhaal

Ongelukkig genoeg, bar vol blond
valsig vrouwenmateriaal, voos vinnig
ontstemd door zijn verhaal
legt aanminnig zwijgen op, terstond

Nare man, zie af van uw gebral
wij zijn allen blond hier, potig en struis
zwijg, of hang niet langer rond hier
ga maar naar huis, wij zijn vijf in getal

De blinde, geenszins van de leg
maar leutig snedig, riposteert
'Dames, hou het vredig... Ik ben onverveerd...'
'Maar denkt u niet, dat ik hem vijf keer uitleg...'

Kaping van Hoorn

Mijn pad, het spoor
naar Amsterdam, niet teloor
door Marnixstraat, Jonge Roelensteeg
was het, waar ik haar weer kreeg...

Als was het gisteren
dat we elkaar misten,
ik vond haar terug
de liefde kwam weer vlug

Ravissante Marieke, onbedwongen
uit Hengelo, door Brel bezongen
dertien jaar nadien, daarna
nooit meer gezien...

In dat duistere kroegje, zag ik je
stamelend, vroeg ik je
ken je me nog?
je zei: Ronnie, toch?

Als was het bestemd, geboren
ik volgde je naar Hoorn
en kaapte je, aan de haven
Maria, mijn hart is naar de raven...

Schaduw van Hans

mijn ziel is zwart
ik vrees, met grote vrezen
dit pijnvolle hart

loop ik in het licht
dan sneef ik
voor duisternis gezwicht

loop ik in het duister
met gespitste tuigen, zin
alras, ik luister

loop ik niet
dan dicht ik
niets, in het verschiet...

Voor de waddenman...

Als ik denk, aan Schier

dan raak ik vol, niet hier
maar daar, op het Wad
ligt mijn schat

Mijn droom, in zand
het breedste strand
zon in oktober, Berkenplas
ik wou, dat ik er was

En ook de Kobbeduinen
hazelegers, dennenkruinen
graaf Bernstorff, goeie Duitser
schiep natuurgebied, vol luister

Nergens, op dat eiland
lopend, langs de zeerand
voel ik mij verloren
eerder uitverkoren...

Amen...

Kuilgras

ik kom er nog vaak, te
waar wij lagen
verborgen vrijend

niemand, die ons raakte

daar, in dat gras
konden wij doen
alsof de wereld
ván ons was

op een deken,
in de zon, picknick
wijn, brood, ons lichaam
die dagen zijn verstreken...

de kuil is leeg
wat rest is de afdruk
van ons hart
dat naar de hemel steeg

immer
gevuld...

Verduisterdichter...

praat krom, wat ooit
recht was, slamt
de waarheid nooit...

ramt huid tegen
inkt, veelkleurig teugen
nooit om een witte leugen
verlegen...

kaal, oren geboord
in liefde, verlegen
tegenspraak, vaak
gehoord...

In het donker
of het licht, maar
never nooit gezwicht...

Bankje...

Bijna zie ik ons zitten, uur na uur
pril verliefd, hand in hand
wereld verstiefd, verlaten verstand

ons lijf nog puur...

Aanstonds groeien, puber tijd
verlegen volwassing, eerste kus
vurig verlangen, vaar wel, zielerust
onze haat, noch nijd...

Naïeve zielen, perfect bedacht
vol vertrouwen, vrijwel volmaakt
elkaar gevonden, ziel geraakt
adolescent, volbracht...

Kleur het plaatje, voltooid verleden
alras geraakt, huisje, boompje
beestje, beluierd fantoompje
aanstonds braakt, het harde heden...

Je denkt nog, ik dacht
wat voer, door mij heen
was ik werkelijk, alleen?
heb ik mijzelf, hier gebracht...

En dan zie ik weer, dat bankje
hoe wij daar zaten, in ons groen
ik zou het zo weer over doen
want liefste, ik dank je...

Schimmenspel

Schaduwen schuilen
woorden vermeden
zichtbaarheid, schaars verleden

ruilen doet huilen

Ooit in het licht
nu in het duister
stemmen, ik luister
verdenking gedicht

Meertijds mondig
magere tongen
de waarheid, verdrongen
aarding grondig

Spel is taal
luimen laven norm
het gaat niet om de vorm
wat telt, is het verhaal...

Ergo sum

Er bestaat, inmiddels ron
twijfel, grondig in de verf
over waar ooit

het dolle dichten begon
opdat ik uw dag bederf...

Roekeloos random
raadt ranzig rijm
ruikt romige reten
raakt randen 'rom
raast redelijk rottig rijm...

Ga goddelijke gang
geloof geen grens
grien gruwelijk gedrag
gruizel gedrang
griezel godsgeklaagd gedrens...

Ongeveer overdreven
ongezouten ongeraakt
overgevoelig ontzettend
opzettelijk overleven
ontvang odes, ontwaakt...

Soms straalt smart
sneeft schril
sodemietert subiet
stuiterende start
sluimert, steeds stil...

Uiteindelijk uitgekakt
ulevel ubermensch
uchelen, uberhaupt
uiver uitgevlogen uitgezakt
ultieme untermensch...

Makkelijk mogelijk
meer modererend
mannelijk merkbaar
meetbaar meedogenlijk
maar mensonterend?

Mijn zus, in mij

meisje, ik was erbij
in bewondering
ja, ik zag jouw licht
nu mijn vervulling en verwondering

zoals jij scheen
uiterst breekbaar
zo sterk ben je nu, niet alleen

ik ben trots, plaatsvervangend
niet in het minst verlangend

mijn beloning ligt in jou
ijdel als ik ben, en trouw

Breedsprakig

vol ledig
niet in tegenspraak, compleet
niet enige vorm,

kan jouw inhoud vullen...

vol is het ledige
van compleetheid
de vorm enig...

najaarsregen
op zijn vlaams...

Het sterven van een kat

Ze zeggen, en het is waar
katten spinnen als ze sterven, ik was erbij
hoorde het ronken zonneklaar

dus al vind u het raar, geloof mij
ik laat uw mening, dit gedicht niet bederven...

Als een kat het leven gaat ruilen
met de eeuwige jachtgrond, dan is het net
alsof we niet mogen huilen
de kat gaat schuilen, hoorbaar pret
in de dood, alsof morgen niet bestond...

Luisteren wij dieper, dan horen
we de afnemende klop nog slaan, steeds zwakker
het leven verlaat een dier, ooit geboren
met gesloten ogen en oren, werd het wakker
nu op het punt, om voor altijd weg te gaan...

In ons hoofd, speelt de gedachte
misschien gebeurt het niet, hoop je nog
maar de dood zal niet wachten
vergeefs smachten, en haalt hem toch
onverbiddelijk zeist hij, tot uw diep verdriet...

Gelukkig was zijn leven, mooie kat
zijn bokken sprongen, het kon niet op
hij was je grootste schat
kopte en likte je plat, ging altijd voorop
maar dat heeft hij al verdrongen...

Zalig, zal je rusten, mijn kat...

Aardse straling

onder invloed van de zon
stralend plasma, zonnewind
geladen deeltjes, aards magnetisme, mijn vrind

laden wij ons op, bij de bron

als wandelende batterijen, zijn wij hier beland
de ontladingen niet van de lucht
recharge? een klucht
meltdowns, zijn eerder aan de hand

geef een energiecentrale handen, en voeten
en je krijgt een transformator op pootjes
de mannetjes hebben klootjes, en vrouwtjes
kunnen reproduceren, als ze al niet moeten

slechts een klein stroompje, is afdoende voor
symbiotiek, telepatiek, empatiek, repliek
ons gevoelsleven is een stroomfabriek
tesla had dat al eerder door

het dierenrijk is al niet anders ingericht
daar wordt op aardse straling genavigeerd
maar wie heeft ze dat geleerd?
het is duidelijk: wij lopen op licht

De jacht, en de vlucht...

Hortend en stotend, duikelen we
Over elkaar heen, berouw komt
Na de zonde, maar in het
Dichten, ligt de beloning

Nader tot elkaar?
Als je vlucht, en jacht beschrijft

Klopjacht, drijfjacht, woorden
Onwelvoeglijkheden, openlijke flirt

Najagen, wegduiken, schuilen
In het leger van je taal, verstop
Je de ware aard en ik vrees, ik zal je
Nooit vangen, maar krijgen

Maar één keer...

alles wat het biedt, het leven
moet je ooit hebben gelaten, of gedaan
zo gaat ons trieste bestaan

ik zeg het u maar even...

wij zijn niet compleet, noch bedwongen
als we niet bewust, in zalig welzijn
bij het volle verstand voor een trein
of van een brug zijn gesprongen...

het is de ervaring die telt, domkop
de tijd is beperkt, we leven als een speer
en helaas - of niet? - maar één keer
dus schiet in vredesnaam op...

ik zeg: flauwe kul, alweer
het leven speelt zich af, dus lach
op iedere godsgeklaagde dag
gelukkig sterven we maar één keer