Loutering...

Als we gaan,
door het vuur
van ons verdriet,

staan we niet alleen,
dat beseffen wij niet.

Wij weten niets,
en kunnen alleen nog denken,
aan de blaren op onze billen,
en onze verschroeide ziel,
niets te willen.

De pijn in ons hart,
de boosheid, woede en frustratie,
de wreedheid van gemis.
Maar we moeten weten,
dat er altijd iemand is.

De gekwelde wereld,
is gevuld met tranen.
Dat heeft niemand verdiend,
Gelukkig,
Is er altijd nog ergens een vriend.

Verdriet geeft ruimte,
plek voor iets anders,
een nieuw begin.
Loutering en pijn,
er zit altijd iets in.